Kalendarium

Niedziela, 2018-06-24

Imieniny: Danuty, Jana

Statystyki

  • Odwiedziny: 44733
  • Do końca roku: 190 dni
  • Do wakacji: -2 dni

Kontakt

Częstochowa, Aleja Wojska Polskiego 130

Tel. 34 323-13-81

sp17@edukacja.czestochowa.pl

Jesteś tutaj: Start / Historia / Historia

Historia

Początki historii naszej szkoły sięgają lat 20-tych XX wieku. Sytuacja częstochowskiego szkolnictwa była wtedy bardzo ciężka. Większość dzieci uczyła się w bardzo starych budynkach szkolnych wymagających gruntownych remontów oraz w salach wynajętych w prywatnych budynkach. Na Ostatnim Groszu do 1925 r. istniała tylko jedna Szkoła nr 8 mieszcząca się w starym wynajętym budynku. Szkoła ta nie mogła objąć swoim nauczaniem wszystkich dzieci w wieku szkolnym z tej dzielnicy.

W 1924 r. zawiązany został komitet budowy nowej szkoły. Należeli do niego: nauczyciel Stanisław Szostek oraz pracownicy Zakładu Przędzalniczego „Częstochowianka”. Wiosną 1924 roku zakupiono działkę budowlaną przy szosie krakowskiej i w krótkim czasie poświęcono kamień węgielny pod budujący się gmach nowej szkoły powszechnej.

 

 

 Zd. 1. Uczestnicy poświęcenia nowego gmachu szkoły

 

1 września 1925 r. w nowo wybudowanym gmachu zaczęła działać Publiczna Szkoła Podstawowa nr 17. Miał pięć sal lekcyjnych, salę do prac ręcznych i pracownię fizyczną oraz szatnię i natryski. Jednak nowo powstała szkoła nie rozwiązała problemów oświatowych na Ostatnim Groszu. Dzieci w budynku szkolnym uczyły się na dwie zmiany. Dodatkowo wynajmowano jeszcze dwie sale w prywatnym domu przy ul. Iglastej 13 u p. Bielobradka. Początkowo kierownikiem szkoły był Franciszek Żmuda, ale od 1928 r. funkcję tę pełnił Stanisław Szostek.

Od początku istnienia naszej szkoły patronowali jej pracownicy „Częstochowianki”. Naczelny dyrektor Achilles Marschal podarował Szkole 1800 zł. na wyposażenie pracowni fizycznej. Jeszcze przez kilka lat przysyłał z Francji, gdzie przebywał na emeryturze, pieniądze na rozbudowę tej pracowni. Dlatego też pracownia fizyczna przy naszej Szkole nosiła imię Achillesa Marschalla.

 

a) 

      

 

b) 

Zd. 2. a) Akt założenia gabinetu fizycznego ufundowanego przez Achillesa Marschalla

b) Gabinet fizyczny im. Achillesa Marschalla

 

Znaczącym wydarzeniem w życiu placówki było nadanie jej imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego. W 1937 r. do budynku szkolnego dobudowano II piętro z czterema dużymi salami wykładowymi i dwoma małymi. Przeznaczono je na izbę harcerską i magazyn pomocy naukowych. Z części korytarza urządzono bibliotekę szkolną posiadającą 1200 książek. Od tego czasu „Siedemnastka” należała do szkół z III stopniem zorganizowania. Uroczysty akt mianowania nastąpił 15 listopada 1937 r.

 

a)  

 

 b)  

 Zd. 3. a) Szkolny teatrzyk b) Pożegnalne zdjęcie uczniów kończących szkołę w 1929 r.

 

 

 Zd. 4. Chór szkolny

 

Wojna i okupacja zapisała się w pamięci Polaków jako walka o przetrwanie. Większość budynków szkolnych w Częstochowie została zarekwirowana na potrzeby wojska. Zatem w jednym budynku pomieścić musiało się niejednokrotnie kilka szkół. Naukę w „Siedemnastce” rozpoczęto 26 października 1939 roku. Dzieci naszej szkoły uczyły się w godzinach przedpołudniowych, bo po południu uczęszczały do niej dzieci ze Szkoły nr 5. Dnia 1 lutego 1940 r. nauczyciele zebrali od uczniów podręczniki do historii, geografii i języka polskiego w celu ukrycia i przechowania ich przed Niemcami. Kolejnym utrudnieniem były przepełnione klasy. Liczyły one od 50 do 70 osób.

Budynek naszej szkoły kilkakrotnie zajmowało wojsko niemieckie. Po raz ostatni w połowie stycznia 1943 roku. Dzieci uczyły się w wynajętym budynku przy ul. Równoległej 12, razem ze szkołami nr 5 i 8. Niemcy urządzili w naszej szkole magazyn skór wełny i ciepłej odzieży.

W trudnym dla Polski okresie wojny i okupacji pedagodzy nie podporządkowali się zarządzeniom gubernatora i często na lekcjach stosowali dygresje, przytaczali niedozwolone materiały z zakresu historii, literatury i geografii. Nauczyciele uczyli także na tajnych kompletach lub systemem indywidualnym. W Częstochowie z tego rodzaju nauki korzystało rocznie około 2800 uczniów, a uczyło ich od 60 do 80 nauczycieli rocznie. Wiadomości te są niekompletne, gdyż wiele osób pracując w konspiracji nie prowadziło statystyk lub nie ujawniało swojej działalności ze względu na bezpieczeństwo.

Wśród tych niekompletnych danych znajdują się informacje o nauczycielach „Siedemnastki” pracujących i uzupełniających wiedzę uczniów w zakresie szkoły podstawowej na tajnych kompletach, byli to: Stanisław Czechowski, Władysław Ulewicz, Melania i Stanisław Szostek. Dyrektor Szostek prowadził także w Błesznie komplety z zakresu szkoły średniej.

W 1942 r. oprawcy hitlerowscy zarządzili tzw. „Lehren - Aktion”. 
Dnia 4 czerwca nastąpiły masowe aresztowania częstochowskich nauczycieli według wcześniej sporządzonych list. Jednym z aresztowanych w tej akcji był Stefan Czechowski - nauczyciel śpiewu i robót ręcznych w „Siedemnastce”. Był on jednym z twórców podziemnej organizacji wojskowej i od pierwszych dni wojny walczył z okupantem. Osadzony w częstochowskim więzieniu na Zawodziu poddany był okrutnemu śledztwu, a następnie wywieziony do obozu pracy w okolicach Innsbrucka. Przy pomocy austriackiej organizacji antyhitlerowskiej zbiegł z obozu i przedostał się do kraju. Na Kielecczyźnie walczył w oddziałach AK. Do pracy w Szkole Podstawowej nr 17 powrócił w październiku 1945 roku.

W nocy z 16 na 17 stycznia 1945 r. Ukraińcy uciekając razem z Niemcami podpalili naszą szkołę z dołu i z góry. Budynek uległ całkowitemu zniszczeniu.

Po wyzwoleniu Częstochowy przez wojska radzieckie w 1945 roku rozpoczął swą działalność w naszym mieście Inspektor Oświaty. Wezwał on wszystkich nauczycieli, którzy pracowali w różnych instytucjach i urzędach do bezzwłocznego powrotu do zawodu.

W dzielnicy Ostatni Grosz rozpoczęły działalność Szkoły nr 5, 8, 17. Wszystkie mieściły się w jednym budynku przy ul. Szczytowej 28/30. Młodzież naszej szkoły uczyła się w godzinach popołudniowych, kierownikiem w dalszym ciągu był Stanisław Szostek. W pierwszych tygodniach nauczyciele pracowali społecznie. Borykali się z wieloma trudnościami: brakiem pomocy naukowych, programów, podręczników i przyborów szkolnych, opóźnianiem w nauce młodzieży, dlatego tworzono wówczas klasy wyrównawcze dla takiej młodzieży.

Od lutego 1948 roku warunki nauki uległy znacznej poprawie. Młodzież zaczęła uczyć się we własnym wyremontowanym budynku. Wszystkie urządzenia i sprzęty szkolne oraz pomoce naukowe były nowe, odbudowano salę gimnastycznej. Jej otwarcie nastąpiło 1 września 1950 roku.

W dniu 13 kwietnia 1960 r. po długiej chorobie zmarł zasłużony i długoletni kierownik naszej Szkoły Stanisław Szostek. Funkcję te objął Wiesław Polak, krótko kierownikiem szkoły była Maria Moczarska, a następnie Jan Gawroński. W marcu 1969 roku kierownik Gawroński awansował na stanowisko inspektora szkolnego, a kierownictwo powierzono Oldze Sadowskiej.

 

 

Zd. 5. Uroczystość przekazania sztandaru szkoły

 

 W dniu 16 października 1969 roku bardzo uroczyście wręczono „Siedemnastce” sztandar ufundowany przez zakład opiekuńczy - Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, oddano do użytku kompleks boisk sportowych oraz nadano Szkole nowego patrona - Stanisława Wyspiańskiego. Poprzedni patron Józef Piłsudski w nowej rzeczywistości był zapomniany.

W powojennej szkole odrodziło się harcerstwo, także w siedemnastce. Nasi harcerze wyróżniali się w konkursach i festiwalach. W Festiwalu Małych Form Artystycznych „Złota Lilijka” pięciokrotnie zdobywali pierwsze lub drugie miejsce. Jako zwycięzcy wyjeżdżali ze swoimi programami artystycznymi do Smoleńska, Moskwy, Berlina, Meissen i Sofii. Wielokrotnie zdobywali czołowe miejsca w turniejach Wiedzy Obywatelskiej i Festiwalach Piosenek Harcerskich.

Przez długi czas to właśnie harcerki należały do zespołu wokalno
- tanecznego „Stokrotki”. Osiągały one ogromne sukcesy w festiwalach piosenki dziecięcej i były ich laureatkami. Nasz chór szkolny w latach 1978 - 1991 zajmował zawsze pierwsze lub drugie miejsca w miejskich i wojewódzkich konkursach chórów szkolnych a’capella.

 

Zd. 6. Grono pedagogiczne w 1974 r

 

 Bogate tradycje i ogromne osiągnięcia miało Szkolne Koło PCK. Na przestrzeni lat młodzież odnosiła także sukcesy w rywalizacji sportowej. Za swoją pracę uczniowie i opiekunowie otrzymywali odznaczenia i nagrody.

Od 1989 r. w naszym kraju następują ogromne zmiany ustrojowe, tworzy się demokratyczne państwo. Wszystkie te zmiany wpływają także na życie Szkoły. 
Po raz pierwszy w drodze konkursu na dyrektora Publicznej szkoły Podstawowej wybrana została Cecylia Gębka. W tym samym czasie w szkole powstał oddział integracyjny. Była to pierwsza taka klasa w Częstochowie, w której obok zdrowych dzieci zaczęły się uczyć dzieci niepełnosprawne. Wielu nauczycieli uatrakcyjniając proces dydaktyczno - wychowawczy wprowadziło do swojej pracy nowatorstwo.

W wyniku reformy samorządowej szkoła znalazła się pod zarządem Urzędu Miasta i przez niego jest finansowana. Po rezygnacji Cecylii Gębki w 1994 r. z funkcji dyrektora, krótko to stanowisko pełniła Maria Szmerdt, a od 1 kwietnia 1995 roku funkcję przejął wyłoniony w drodze konkursu Jerzy Śpiewak.

W tym samym czasie szkoła uroczyście świętowała 75 - lecie swojego powstania, w 1997 roku szkole przekazano nowy sztandar. Stary spłonął w niewielkim pożarze, który wybuchł w naszej szkole w 1987 roku.

Od 1989 roku w „Siedemnastce” rozwija się nauczanie integracyjne, dlatego też w 2002 roku szkoła zyskała miano Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr 17. W tym czasie została także wpisana na listę Krajowych Liderów Integracji.